Kunstenaar Tim (31) maakt sculpturen van ballonnen: ‘De vergankelijkheid spreekt me enorm aan’ - indebuurt Groningen

2022-06-10 18:02:11 By : Mr. Lynn Shu

Tim Simons (TIMNOTSIMON) begon net lekker naam te maken als kunstenaar toen de coronacrisis uitbrak. Na een tijd te overdenken over hoe hij verder wilde, besloot hij dat hij niet wilde dat zijn succes in de knop geknakt werd. Hij maakte al geregeld objecten voor het Groningse nachtleven, waaronder dromerige, surrealistische, kleurrijke ballonsculpturen. Op Instagram bleken deze een hit en besloot hij ze te gaan verkopen. “Ballonnen zijn feestelijk, vrolijk en kinderlijk. Wie houdt daar nou niet van?“

Tim gaat als interdisciplinair beeldend kunstenaar door het leven als TIMNOTSIMON. “Dat gaat eigenlijk over zelfverzekerdheid en onzekerheid”, vertelt Tim op een zonnige woensdagmorgen, waar hij even tijd voor ons had vlak voor een bespreking bij het Fries Museum. “Soms voel je je beledigd door iets lulligs, zoals dat iemand je naam verkeerd heeft. Ik heet Tim Simons en wordt vaak aangesproken als Simon. Ik zei dan geregeld: ‘Ik heet Tim, niet Simon.’” Toen besloot hij TimnotSimon als alias aan te nemen. “Een beetje als zelfspot, maar ook als kunstwerk. Ik wil eigenlijk alle aspecten van mijn leven uitbouwen tot een kunstwerk. Deze naam stelt mezelf in staat om mezelf als een soort kunstwerk te zien.”

De jonge Tim wist nog niet dat hij kunstenaar wilde worden. “Ik wilde altijd een Disneyprinses worden”, lacht Tim. Tot hij op zijn veertiende oog in oog kwam te staan met het werk van Diane Arbus. “Dat was een portret van een dragqueen en kwam enorm binnen. Ik voelde er zoveel bij, terwijl ik nauwelijks iets wist van kunst en mijn eigen queerness. Ik voelde kracht én verdriet. Dat vond ik zo mooi, dat je met een beeld zoveel verbondenheid kon voelen.”

Toen wist Tim: dit is wat ik ook wil. “Ik begon met m’n telefoon foto’s te maken. Hele slechte kwaliteit, natuurlijk, maar ik bouwde een portfolio op.” Dat portfolio gaf hem toegang tot Minerva. “Ik zei: ‘Ik weet dat het nog niet zoveel is, maar dit is wat ik wil doen, léér mij hoe het moet.’ Op de een of andere manier hebben ze me toen toegelaten.”

Na vier jaar kunstacademie lag de wereld voor Tim open, maar werd hij getroffen door psychiatrische problemen. “Ik had jarenlang anorexia nervosa. Toen ik heel diep zat, was er zelfs geen ruimte meer voor kunst.” Na een periode dagbehandeling ging het beter met Tim. “Achteraf was het een prachtige tijd. Ik kreeg rustig de kans om te herstellen en mijn demonen te confronteren. Ik kon opnieuw en vers beginnen. Ik leerde wie ik ben en hoe ik tegen het leven aankijken.”

Op het dieptepunt van de ziekte was Tim niet meer bezig met kunst. “Ik was een periode zo ziek dat ik alleen maar bezig was met afvallen. Maar vanaf het moment dat er weer ruimte kwam voor kunst, en ik weer achter de naaimachine kroop, voelde ik zo’n enorme liefde in me. Ik voelde: dit is wat ik moet doen. Dit heb ik zo gemist. Toen wist ik: de kunst is er altijd en gaat nooit weg. Dat is wat ik ben en wat ik altijd wil doen. Dus het maakt niet uit hoe succesvol ik daarin ben of word. Het is al succesvol, want ik héb het.”

“Het is natuurlijk niet zo dat ik nooit meer mentale problemen had”, vervolgt Tim. “Maar vanaf dat moment wist ik dat ik ergens naartoe terug kon. Kunst houdt me op de been en is hetgeen dat ik nooit kwijt zal raken. Het is een manier om mijn geesten te bezweren en met mezelf te communiceren. Voor dingen van mezelf die ik het liefst zou wegpoetsen, probeer ik via mijn kunst een weg te vinden naar acceptatie. Ik pronk er dan haast mee en op die manier maak ik het voor mezelf begrijpelijk, aandoenlijk en grappig. Ik probeer de schoonheid van de lelijkheid te zien. Ik leer mezelf beter begrijpen door wat ik maak. Als een werk af is en ik een paar stappen achteruit zet, denk ik: Aha, daar zat ik dus mee. Ik begrijp dan ineens iets van mezelf dat er daarvoor nog niet was.”

Tim fotografeert, werkt met textiel, geeft performances en maakt ballonkunstwerken. “In de queerscene van Groningen maakte ik al decors, kostuums en ballonsculpturen voor het nachtleven. In de coronatijd vielen vele projecten stil, maar zag ik het enthousiasme op Instagram over mijn ballonsculpturen stijgen. Dus ik besloot ze te gaan verkopen.” Dat werd een groot succes. “Binnen een week had ik honderd orders! Het verbaasde me dat mensen er zo blij mee zijn. Dat is fantastisch om te zien.”

Voor Tim zijn ballonnen een geweldig medium. “Ik vind het mooie aan ballonnen dat er zo weinig is tot je het opblaast. Dan is er ineens iets dat ruimte inneemt. Ballonnen zijn een totale associatie met feestelijkheid, kinderlijkheid en vrolijkheid. Dat past goed bij mijn werk. Ik kan er iets groters van maken, bijna alsof het pixels zijn. Ik vind het fascinerend dat je iets heel imposants hebt dat aan de andere kant niets meer dan lucht is. Ze zijn heel fragiel: je hebt maar een speldje nodig en dan is het weg.”

Tegelijkertijd stralen ballonnen voor Tim vergankelijkheid uit. “Dat vind ik mooi. Je laat de ballonnen twee maanden hangen, tot ze verschrompeld zijn. Net als bloemen, die koop je op hun mooist en zie je langzaam sterven. Veel van mijn ballonsculpturen worden dan ook vaak een soort bloemen. Een ballonsculptuur is iets kunstmatigs, dat een natuurlijk proces nabootst. Dat vind ik mooi, die ballonnen kunnen zich niet aan de vergankelijkheid onttrekken.”

Ondanks dat de rook van de coronapandemie is op getrokken, vindt Tim het moeilijk om naar de toekomst te kijken. “Ik vind dat heel moeilijk. Ik ben nog steeds bezig de shit van de pandemie op te ruimen. Het is allemaal zwaar geweest, mentaal en qua werk. Ik wil graag weer naar de situatie toe dat ik kan leven van wie ik ben en wat me gelukkig maakt.”

Gelukkig trekken de gewone opdrachten inmiddels weer aan. “Decors en presentaties, het nachtleven is weer in volle gang en ik word eindelijk gebeld door musea. Ik werk graag samen met mensen, die ik uitnodig om te fotograferen. Ik denk dat ik op zoek ben naar verbinding. Een verbinding die ik op een bepaalde manier ook níét heb gevoeld, vanwege hoe ik me voelde toen ik zo ziek was en die ook in de lockdowns ver te zoeken was.”

Uiteindelijk wil Tim graag verder de wereld in. “Ik wil graag naar Berlijn verhuizen. Ik denk dat het daar tijd voor is en dat m’n werk dat verdient. Ik vraag me de laatste tijd vaak af of ik er hier alles uithaal wat erin zit. Misschien triggert Groningen me niet helemaal om m’n volle potentie te benutten. Als het leven groter en harder is, dan denk ik dat ik mezelf uitdaag. Ik voel de behoefte om dat te onderzoeken.”

“Begrijp me niet verkeerd”, vult Tim aan. “Groningen is voor mij een hele fijne, veilige plek geweest. Ik voel me hier thuis. En het is goed dat het geen stad is die je onmiddellijk opslokt. Daardoor heb ik me zowel als kunstenaar als mentaal kunnen ontwikkelen en beter kunnen worden. Maar het is m’n startpunt, niet m’n eindpunt. En ik weet dat ik er altijd naar terug kan.”

Florentin is the place to be in Groningen als je op zoek bent naar eten uit het Midden-Oosten in een…

Schrijf je in voor de nieuwsbrief van indebuurt Groningen en blijf op de hoogte van alles over en rondom Groningen.

Doe de check: dit is wanneer je écht een nieuwe bank nodig hebt

Aangeboden door Seats and Sofas

Aangeboden door Mijn eerste 18 jaar

Aangeboden door iQ Makelaars Groningen

Aangeboden door Seats and Sofas

Groningse Benna schrijft boek: ‘Liegen totdat je gelooft’

Blijf op de hoogte van alles uit Groningen

© 2022 - DPG Media B.V. - Alle rechten voorbehouden